حرفهای ما هنوز ناتمام ؛ تا نگاه میکنی: وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی! آی... ناگهان چقدر زود دیر میشود ..

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

کاش ای تنها امید زندگی میتوانستم فراموشت کنمیا شبی چون آتش سوزان دل در مزار سینه خاموشت کنم کاش چون خواب گران از دیده ام نیمه شب ها یاد رویت میگریخت مرغ دل افسرده حال و بسته پر از دیار آرزویت میگریخت کاش احساس نیاز دیدنت از وجودم چون وجودت دور بود در دلم آتش نمیزد آن نگاه کاش آن شب چشمهایم کور بود ک...

کمین میکنم که گاهی گذر نگاهم را به نگاهت بیندازم بگذار خیل کنند اتفاقی بوده......

نه من یادم نرفته روزی که من زنگ زد

گاهی اوقات مجبوریم بپذیریم که بعضی آدمها فقط می توانند در قلبمان بمانند نه در زندگیمان

خدانکنه این چه حرفیه دیوونه ................وقتی میخواستم..

تمام میشود تمام ناگفته های من فقط چند نقطه چین باقیست تا دوباره تمام حرف های سادگیم را دوره کنی .. یادت بخیر فقط ببخش منو به خاطر حرفام، آنروزا خیلی دل........

همیشه گوشه هایی ، اتفاق هایی از گذشتهها هست که وادارت میکند دوباره و چندباره زنده شان کنی، انگار نتوانسته ای آن واقعه را در زمان خودش آنطور که باید ببینی و یا زندگی کنی. انگار گوشه ای یا لحظه هایی از آن را نبوده ای و جامانده ای. شاید برای همین است که آن گذشتههای دور، گاه و بی گاه، خودشان را به دیوار...

یه پاییز زردو زمستونه سردو یه زندونه تنگو یه زخم قشنگو غم جمعه عصرو غریبیه حصرو یه دنیا سوالو تو سینم گذاشتی جهانی دروغو یه دنیا غروبو یه درد عمیقو یه تیزیه تیغو یه قلب مریضو یه آه غلیضو یه دنیا محالو تو سینم گذاشتی رفیقم کجایی دقیقا کجایی کجایی تو بی من تو بی من کجایی رفیقم کجایی دقیقا کجایی کجایی ...